سرزمین بی بازگشت

_{هیچ وقت بهت نگفتم دنیای هنرمند توی ذهن دیگران قرار داره، این نوشته های من نیست که تو را به احساس می کشاند بلکه این ذهن توست که از دلِ نوشته ها احساس را بیرون می کشه. کلمات خشک و بی روح وقتی ته چشمات می نشینند رویاهات به دست آرزوهای من تعبیر می شود.}

دختر: مامان من چه چیزی را باید باهم جمع کنم

مادر: تو من و پدرت را با هم جمع می کنی

حالا مادر شده قبلن ها همسر بود.